Душанба
24-Август 2026
Халқимиз – тинчликсевар халқ. Бошқа масалаларда турлича фикрлаши, баҳслашиши мумкин, лекин бу борада ҳамма бирдам, ҳамжиҳат. Кексаю ёш аввало тинчлик бўлсин, дейди. Президентимизнинг энг катта орзу-интилиши, ташвиши ва амалий ҳаракатлари ҳам – халқимизнинг тинчлиги ва фаровонлигини таъминлашга қаратилган.
Халқаро «Олтин мерос» жамғармаси Хоразм вилояти бўлими раҳбари, ўлкашунос-тарихчи Комилжон НУРЖОНОВ билан суҳбат.
Шу кунларда Жанубий Корея каналларида бир воқеа шов-шувга айланди.
Она табиат мўъжизаларга тўла. Бироқ баъзи одамлар мўъжиза деганда Хитой девори, Эйфил минораси, Тожмаҳал каби рўйхатга олинган саноқли обидаларни кўз олдига келтиришади. Лекин теварак-атрофдаги ажойиботлар ва сир-синоатларга эътибор беришмайди.
Ўзбекистон, Туркманистон ва Қорақалпоғистон халқ артисти Комилжон Отаниёзов ўзидан бетакрор маънавий мерос – бир-биридан ёқимли ва дилтортар куй ва ашулалар қолдирган. Шунингдек, унинг шеърий асарлари ҳам адабий жиҳатдан муносиб баҳоланган.
Хосиятли кунларнинг бирида автобусда кекса бир отахонни йўлиқтирдим. Бошига чоғроқ салла, сутранг елвигай чакмон кийган отахон олдинги ўриндиқлардан бирида жимгина ўтирарди.
Аслида ниҳол экиш, боғлар барпо қилиш бизга бобомерос қадриятлигини барча ҳам билмаса керак. Айниқса, бугун интернет замонида олди-қочдидан бошқасини кузатмайдиган бир авлод шаклландики, уларнинг тарихий саводига ҳам бир мунча шубҳа қиласан киши.
Уч кундан буён ўйлаб ўйимнинг охирига етолмайман – одамлар шунчалик ўзгариб кетдими ёки жамиятми? Инсоф, виждон, бурч, масъулият деган тушунчалар фақат тушунчалигича қолдими? Одамлар буни ҳис қилмаяптими? Ёшлар-чи? Улар қандай тушунча билан ўсяпти, олдига қандай мақсад қўймоқда?
Буюк аллома Абу Райҳон Берунийни табобат соҳасига оид асар ёзишига табибларнинг доривор гиёҳларни яхши танимаслиги, уларни бир-биридан ажрата олмаслиги сабаб бўлган экан.
Эркин Воҳидовнинг «Инсон қасидаси» шеъри ёдингиздами? Унда бутун борлиқнинг ҳукмдори инсон бўлиши, одамзоднинг ҳаётдаги ўрни ниҳоятда масъул эканлиги ҳақида гап кетади. Дарҳақиқат, инсоннинг қўллари бунёдкор ҳам, вайронкор ҳам.
Мен ҳар куни қуёш ботишини кузатаман десам, кўпчиликнинг хаёлига тоғларнинг ёки катта денгизнинг ҳеч бўлмаганда кенг яйловдаги тепаликларнинг ортига ботишини кузатиш келса керак. Йўқ, мен болалигимдан қуёшнинг катта дарахт шохлари ортида нурсизланиб, ботишини кузатардим.
Журналист бу – элнинг дардини матбуот минбарига олиб чиқадиган, бутун умр халқ ғам-ташвиши билан яшайдиган, ўзгалар қайғусини ўз изтироби сифатида ҳис қила оладиган заҳматкаш ва фидойи инсон.
Айиққа баҳайбат илон ҳужум қилди. Айиқ жон таҳликасидан ўкираётганида, уни жасур бир йигит кўриб қолиб, илондан қутқарди. Айиқ ўз халоскорига миннатдорлик билдирди. Унинг ортидан эргашди, ҳеч айрилмас, орқасидан қолмасди.
Сув олишга борган уч аёл чашма бошига тўпланиб, суҳбатлашарди. Сал нарироқда бир кекса нуроний отахон ўтирар, хотинларнинг ўз фарзандларини мақтаб айтаётган гаплари унга эшитилиб турарди.
Қишлоғимизда ёши 40-45 атрофидаги бир одам бўларди. Ўзи телбасифат (бошқача аташни билмадим), доим кўча чангитиб юрган болалар билан ўйнар, алламбалоларни ғўлдираб, ёшига ярашмайдиган қилиқлар қиларди.
Хориижий мамлакатларда кенг нишонланадиган, арчасиз ўтмайдиган «Рождество» 31 декабрь куни Янги йил байрамига уланиб кетади. Ҳар бир хонадон арча ясатади, чироқлар билан уйи атрофини безатади.
Латвиянинг Рига шаҳри марказида бутунлай қайта ишланадиган чиқиндилар – пластмасса, шиналар, электр чироқлардан ясалган ноодатий 9 метрлик арча ўрнатилди.
Жисми ва руҳи соғлом бўлган одамгина том маънода ўзини бахтли ҳис эта олади. Негаки, инсон учун энг катта бахт ва бойлик саломатлигидир.
«Жажжи меҳмонларим, омонмисизлар?» деб салом бераман. Дилимда эса пичирлайман: «Шу маконни энди ҳеч қачон тарк этманг...»
Ёзувчи ва журналист Фозил Фарҳод томонидан кўтарилган воқеа неча кундирки ижтимоий тармоқларни, халқимизнинг жонкуяр вакилларини ларзага солмоқда. Инсон ва табиат ўртасидаги муносабатлар азалдан чуқур фалсафий ва ҳаётий асосга эга.
МУҚАДДИМА
Ҳақиқий ёзувчи-шоирлар ҳақиқатни ёзишни хуш кўради. Дунёнинг қайси бир четидаги адолатсизлик уларга худди ўзининг уйида рўй бераётгандек туюлади. Қайдадир адолатнинг барқарорлиги ёки ғалабаси уларнинг руҳиятини кўтаради. Улар ҳар бир яхши одамнинг муваффақиятидан қувонади, одамларнинг муаммолари эса уларнинг ҳам дардига айланади.
...Уйига ҳалок бўлгани ҳақида қорахат жўнатишади. Яқинлари, бир ўғли билан уйда қолиб, зор-интизор кутаётган аёли қайғули хабардан қаттиқ изтиробга тушишади. Қишлоқ аҳли, яқинлари унинг учун аза тутишади. Ўша машъум қорахатдан сўнг орадан саккиз ойча вақт ўтиб...
...Хурсанд аммам энам билан тенгдош, иккиси ҳам қутлуғ саксон ёш остонасида. Ҳордиқ куни меҳмон бўлиб келди, мириқиб суҳбатлашдик. Нимагадир, аммамни болаликдан опа, деб қадрлаймиз, тўнғичларимиз шундай атаган, биз уларга эргашган бўлсак керак.
