ЖАМИЛА МОМО
Бу воқеа бешинчи синфда ўқиб юрган пайтимда бўлганди.
Қизилқум саҳроси бағридаги овулда умргузаронлик қилиб, сурув ортидан юрган бир чўпон дўстим бор. Яқинда ўша қадрдонимни учратиб қолдим. Иш билан шаҳарлаган экан. Гап орасида, бу ерда сиқилиб кетаётганини, эртага тонг отиши билан чўлга қанот чиқариб учишини айтиб қолди.
Нусрат Баракаев котибаси дамлаб қўйган қайноққина чойдан ҳўплаб, хона бурчагига қўйилган телевизорда машҳур хонанда куйлаётган қўшиқ оҳангига тебраниб, гоҳ ўзи ҳам қўшилиб хиргойи қилиб ўтирганди.
«Ўша вақтда янги «Lacetti» сотиб олгандим. Уни жуда авайлаб бошқараман. Эрталаб ишга кетаётсам, катта йўл четида қўл силкиётган икки болага кўзим тушди. Тўхтатмоқчи бўлдим-у, машинамнинг кир бўлишини истамай, йўлимда давом этдим. Шунда орқа ойнага қарс этиб тош келиб тегди», деб ҳикоясини бошлади ҳамкасбим...
Азим Қашқа бўйидаги кўприк ёнида қад ростлаб турган савдо мажмуасига етмасдан, ҳамроҳим машина рулини ўнг тарафдаги йўлга бураркан, бироз ўйланиб, деди:
Иқтисод фанлари доктори, профессор Мамаюнус ПАРДАЕВ ва журналист Фармон ТОШЕВнинг ушбу суҳбати бизга ноодатий туюлди. Мулоқот суҳбатдошлар томонидан йиллар давомида «ён дафтар»га ёзиб юрилган, «Қайдлар» рукнида чоп этилган китобчалардаги нуқтаи назарлар асосида бўлиб ўтган. Бу суҳбат ҳар биримизни дунёга чуқурроқ, теранроқ қарашга ундашини ҳисобга олиб, уни эътиборингизга ҳавола этмоқдамиз.
Ибодат ҳар кунгидек саҳарлаб ишга отланди. Кўп қаватли уйлар ёнидан тез-тез юриб ўтди. Шаҳар аҳолиси кўчага чиқиш у ёқда турсин, ҳали уйғонмаган. Бир маҳал муюлишдан катта кўча томон юраркан, кўзи йўл четида ўтирган нотаниш кампирга тушди. Ҳайрон бўлган Ибодат бугун ишига эртароқ бориши лозимлигини билса-да, қандайдир ички куч уни қария томон етаклади.
Карлос МУРСИАНО,
Испания
Йўловчи қарағай дарахтлари орасидан ўтган ёлғизоёқ йўлда тупроққа ботиб борарди. Дарахтларнинг бир-бирига чирмашиб кетган шох-шаббалари орасидан ботаётган қуёшнинг толиққан нурлари аранг ўтиб турибди.
Дазмол босаётган аёлнинг ёнида юрган ўғли чунонам ўйинга берилиб кетганидан ўйинчоқларини дазмол тахтасига кўчира бошлади.
Чои Xи СУ
Биринчи фарзандим ўлик туғилган ўша дақиқалардан буён мен учун ҳаёт маъносини йўқотди. Бунинг устига, эримнинг аччиқ ва аламли йиғиси юрагимга ўқдек қадалди. Ўғлим бир сония бўлса-да, бу олам ёруғлигини кўролмасдан, ота-она меҳрини ҳис этмасдан мени ташлаб кетди.
Ричард ХАРДВИК
Жером Стэйли учун бу одатдаги юмуш эди. Аммо ёзишмалар бошланиши билан Вероника уни ҳайрон қолдирди. Аёлнинг мактубларида нолиш, норизоликдан асар ҳам йўқ эди.
Пахта йиғим-терими билан боғлиқ илгариги воқеалар, фожиаларни ҳозирги авлод яхши билмайди, бу ҳақда айтилган ҳикоялар уларга ўтмишдан эртаклардай туюлади.
Мустақилликдан илгари бир вилоятда таниқли журналист, ёзувчи устозимиз яшаб ўтганди. Суҳбати дилтортар, одамохун инсон эди. Шогирдларига эътиборли, меҳрибон, ғамхўр эди.
Онамнинг ўтганига йигирма икки кун бўлганди. Нимадир сабаб бўлиб туман марказига боришга тўғри келиб қолди.
Бунга кўп йиллар бўлди... Бошланғич синфда ўқирдим. Бироз бўй чўзган бўлсам керак, биринчи синфда кийган кийимларим тўғри келмай қолди. Онам шимимнинг бир жойига ямоқ солиб берса, икки кун ўтмай, бошқа жойидан йиртилиб кетарди. Қишда катта опамнинг пальтосини кийдим. Акамнинг эски оёқ кийими билан синфни зўрға тугатдим. Хуллас, ота-онам янги кийим олиб берадиган бўлишди. Бозорга отландик...
Хориижий мамлакатларда кенг нишонланадиган, арчасиз ўтмайдиган «Рождество» 31 декабрь куни Янги йил байрамига уланиб кетади. Ҳар бир хонадон арча ясатади, чироқлар билан уйи атрофини безатади.
Латвиянинг Рига шаҳри марказида бутунлай қайта ишланадиган чиқиндилар – пластмасса, шиналар, электр чироқлардан ясалган ноодатий 9 метрлик арча ўрнатилди.
Жисми ва руҳи соғлом бўлган одамгина том маънода ўзини бахтли ҳис эта олади. Негаки, инсон учун энг катта бахт ва бойлик саломатлигидир.