Душанба
24-Август 2026
Шифохона даҳлизида шеригимни кутиб тургандим, бирдан тез ёрдам машинасининг шовқини эшитилиб, шифохона ҳовлисида тўхтади. Ичкаридан икки шифокор чиқиб, олиб келинган беморларга ёрдамлаша бошлади. Машинадан юз-кўзи қонга беланган бир аёл ва қоши ёрилган қизчани тушириб, ичкарига кириб кетишди. Ҳодисанинг сабабига қизиқиб, ҳайдовчини секин гапга солдим.
Бранислав НУШИЧ, серб ёзувчиси
Холаваччам Милена билан анчадан бери кўришмаган эдик. Эрга текканига икки йилдан ошдики, у мени бир кўргани келгани йўқ.
Бекатда автобусдан тушиб, ишхона тарафга юраётгандим, қаршимдан ўзимизнинг қишлоқ аёлларидек одмигина, содда кийинган ўрта ёшлардаги аёл чиқиб, йўлимни тўсди.
Иво АНДРИЧ (Сербия)
Якшанба куни шаҳарни шовқин-сурон буткул забтига олади. Савдо расталари узра тўхтовсиз садо бериб турадиган темирлар даранг-дурунги уларнинг ҳаммасини босиб кетади: деҳқонлар сотиб олаётган чалғиларини дўконларнинг тош остоналарига уриб-суриб синаб кўради.
Қадим замонларда Лили исмли бир қиз турмушга чиқибди. Кўп ўтмай, қайнонаси билан бир уйда яшай олмаслигини англаб, тушкунликка тушибди.
Пак Ин СУК
Ҳар куни йигирма учдан эллик беш дақиқа ўтган пайт мен учун жуда муҳим. Шундай пайтда мен ва ойим бир-биримиздан узоқда бўламиз. Тунги навбатда ишлаганим боис, ҳар сафар шу пайтда ойимга телефон қилиш менинг одатимга айланган.
Тоҳир бобонинг қазо қилганига ҳам бир йилдан ошди. Ҳайҳотдек ҳовлида Cалима ая ўзи қолди. Уларнинг ёлғиз ўғли Носир ака эса шаҳарда анчагина обрўли ишбилармон кишилардан. Бунинг устига, пичоғи мой устида.
Алевтина РАССКАЗОВА
Улар айни Янги йил арафасида учрашиб қолишди. Худди кўкдан кимдир уларнинг кўришиб қолишини айнан шу сеҳрли кунларга буюргандек...
Хонадан чиққанимда соат тунги ўн икки эди. Таксига ўтирдим. Қаттиқ чарчаганман чоғи, машинага ўтиришим билан кўзим кетибди. Бир маҳал қарасам, светофорнинг қизил чироғида тўхтаб турган эканмиз. Шу пайт бир аёл машина ойнасини чертди. «Нима гапи бор экан?» деб ойнани туширдим. Шундагина аёлнинг қўлидаги чақалоққа қўзим тушди.
Янги йил остонасида байрамга тайёргарлик авжга чиқди. Жажжигина қизим атрофимда айланиб, менга ёрдамлашишга ҳаракат қиларди. Ўғлим эса негадир бир четда кайфиятсизгина ўтирибди. Хафалигининг сабабини билай, дедим.
Шерғозиларнинг уйи қишлоқнинг моли ёйиладиган қирга шундайгина ушлашиб кетган. Отаси узоқдан тупроқ олдириб келиб юраманми, деб тепаликнинг ён бағридан иморат учун хомашё олди. Ҳам табиий девор бўлди, ҳам хоҳлаганча ғишт... Ўзи шундай бўлади-да, бу ер тарихийми, мозийдан мужда эмасми, эртага йўқолиб кетса, биров жавоб берадими-йўқми, ҳеч кимнинг иши йўқ... Шу денг, бу қирнинг бошланиши, юқорига ўрласангиз, тоққа етиб борасиз...
Скотландда яшовчи Кларк ва унинг оиласининг жуда катта орзуси бор эди — дунё бўйлаб саёҳатга чиқиш. Эр-хотин ишлар, рўзғор харажатларидан орттириб, саёҳат учун пул жамғариб борарди.
Эшқобил ШУКУР
Петербургдан «куёв»ни самолётда олиб келишаётган пайтда Қоровулбозор қўриқхонаси кенгликларида баҳор тантана қиларди. Кўл бўйида бурунги йили буришиб, сарғайган қамишлар энди яшил қанотлар чиқариб улгурган, сайхонликларда барра майсалар ердан бағрини узиб, ҳамал насимларида нафис чайқалиб турарди.
Сардор етимликда тоғасининг қўлида катта бўлди. Ўша дамларни эслаганда хаёлида қарама-қарши туйғулар туғён урарди. Тенгдошлари ўқиш бошланишида янги кийимда, ялтироқ папкаларни тутиб ўқишга борса, у тоғасининг ўғли Жамшиднинг эски бўлса-да, ювилган ва яхшилаб дазмолланган кийимларини кийиб, эски папкасини кўтариб чиқарди. Бундан унинг мурғак қалби эзилар, лекин ноилож...
Қишлоғимизда бир чол-кампир яшайди. Уларнинг ёлғиз ўғли Шерали шаҳарда ўқиб келиб, қишлоқда икки йил ишлади-да, хотини ва бола-чақасини олиб шаҳарга кўчиб кетди.
Хориижий мамлакатларда кенг нишонланадиган, арчасиз ўтмайдиган «Рождество» 31 декабрь куни Янги йил байрамига уланиб кетади. Ҳар бир хонадон арча ясатади, чироқлар билан уйи атрофини безатади.
Латвиянинг Рига шаҳри марказида бутунлай қайта ишланадиган чиқиндилар – пластмасса, шиналар, электр чироқлардан ясалган ноодатий 9 метрлик арча ўрнатилди.
Жисми ва руҳи соғлом бўлган одамгина том маънода ўзини бахтли ҳис эта олади. Негаки, инсон учун энг катта бахт ва бойлик саломатлигидир.
«Жажжи меҳмонларим, омонмисизлар?» деб салом бераман. Дилимда эса пичирлайман: «Шу маконни энди ҳеч қачон тарк этманг...»
Ёзувчи ва журналист Фозил Фарҳод томонидан кўтарилган воқеа неча кундирки ижтимоий тармоқларни, халқимизнинг жонкуяр вакилларини ларзага солмоқда. Инсон ва табиат ўртасидаги муносабатлар азалдан чуқур фалсафий ва ҳаётий асосга эга.
МУҚАДДИМА
Ҳақиқий ёзувчи-шоирлар ҳақиқатни ёзишни хуш кўради. Дунёнинг қайси бир четидаги адолатсизлик уларга худди ўзининг уйида рўй бераётгандек туюлади. Қайдадир адолатнинг барқарорлиги ёки ғалабаси уларнинг руҳиятини кўтаради. Улар ҳар бир яхши одамнинг муваффақиятидан қувонади, одамларнинг муаммолари эса уларнинг ҳам дардига айланади.
...Уйига ҳалок бўлгани ҳақида қорахат жўнатишади. Яқинлари, бир ўғли билан уйда қолиб, зор-интизор кутаётган аёли қайғули хабардан қаттиқ изтиробга тушишади. Қишлоқ аҳли, яқинлари унинг учун аза тутишади. Ўша машъум қорахатдан сўнг орадан саккиз ойча вақт ўтиб...
...Хурсанд аммам энам билан тенгдош, иккиси ҳам қутлуғ саксон ёш остонасида. Ҳордиқ куни меҳмон бўлиб келди, мириқиб суҳбатлашдик. Нимагадир, аммамни болаликдан опа, деб қадрлаймиз, тўнғичларимиз шундай атаган, биз уларга эргашган бўлсак керак.
