Катта бир идора раҳбарининг ўғли оддий тракторчининг қизини яхши кўриб қолди. Ота-она бундан ҳайрон бўлишди. Яхшироқ ўйлаб кўришни маслаҳат беришди.

— Мен минг марта ўйлаганман, она! — деди ўғил  жиддий  оҳангда. — Қиз ҳам рози, аҳдимиз  қатъий.

— Бўпти,  нима ҳам дердик, унда совчи юборамиз.

Таажжубки, совчилар ҳафсаласи пир бўлиб қайтишди. Қиз томон йигитнинг отаси  ким эканини билгач, дарҳол тўнларини тескари кийиб: «Бўлмайди, тенг тенги билан», дейишибди.

— Ҳмм, шунақа дейишдими? — дея ота чуқур ўйланиб қолди. — Шунақа жавоб бўлиши ҳам мумкин, деб ўйловдим-а... Майли, унда ўзим бораман  совчиликка.

Ота қиз хонадонига бориб, ўзини таништирди. Мезбонлар шошиб  қолишди. Ота мақсадини айтди. Қизнинг отаси ийманибгина жавоб қилди:

— Сизни жудаям ҳурмат қиламиз, лекин бизниям тўғри тушунинг. Икки оила ўртасида тенглик бўлмаса... кейин... бирон ишкали чиқиши мумкин.

— Худо хоҳласа, ҳеч қандай ишкали чиқмайди! — деди ота ишонч билан. — Мана, ўртада  мен  кафил...

— Сизга-ку ишонамиз, аммо... — қизнинг отаси  иккиланиб, чайналди.

— Менга  қаранг! — деди совчи андак қизишиб, — мен ҳам аслида хом сут эмган, сизга ўхшаган оддий бир бандаман. Нима, энди ўғлим раҳбарнинг фарзанди бўлгани учунгина ўзи яхши кўрган қизга  уйланолмаслиги керакми? Қани бу ерда мантиқ? Қани бу ерда адолат? Келинг энди, ҳар хил майда гапларни четга суриб, ёшларга оқ фотиҳа берайлик, бахтли бўлишсин.

Хуллас, раҳбарнинг залворли-жўяли гапи масалани ҳал қилди.

Ўртада нон ушатилди. Тўй бўлди. Икки ёш ували-жували бўлиб, бахтли ҳаёт  кечиришяпти.

 Шодмон ОТАБЕК